Verouderen botten?
De overtuiging dat "botweefsel statisch is" is onjuist. Gezichtsbeenderen worden voortdurend gereconstrueerd; osteoclasten (botafbrekende) en osteoblasten (botopbouwende) cellen zijn levenslang actief. In de jeugd is de balans in het voordeel van de opbouwende richting; met het ouder worden domineert de afbrekende richting. Vooral de orbitale (oogkas) rand, het bovenkaakbeen en de mandibulaire hoek ondergaan aanzienlijke veranderingen.
Orbitale rand: het skeletale frame van het oog
De orbitale rand (oogkasrand) wordt breder met de leeftijd — vooral in de inferolaterale (buitenste onderste) hoek is er sprake van aanzienlijk botverlies. Dit is de botdimensie van de holte onder de ogen. Oppervlakkige vulling alleen is niet voldoende; het moet worden ondersteund op botniveau met diepe injectie (supraperiostale).
Maxilla en piriforme hoek
De maxilla (bovenkaakbeen) trekt zich terug met de leeftijd; de neusbasis en de bovenlip verliezen steun. De piriforme hoek (zijkanten van de neusgaten) wordt scherper. Dit is de belangrijkste reden voor de indruk van "verdwijnende bovenlip" en "hangende mondhoeken".
Mandibula: kaaklijn
De mandibulaire hoek (goniale hoek) is prominent in de jeugd; met het ouder worden, naast botverlies, komt er ook verslapping van zacht weefsel bij en wordt de kaaklijn "wazig". Jawline-vulling wordt gedaan met een harde vulling die op het bot is geplaatst om dit tweedimensionale verlies te corrigeren.
“Veroudering in het gezicht staat niet in de huid geschreven, maar in het skelet. Het opnieuw weven van het skelet in plaats van het optillen van de huid, is de sleutel tot een natuurlijk resultaat.”