Σχετικά με τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, τα Φίλτρα και την Αντίληψη του Σώματος

Το πρόσωπο με φίλτρο, όταν γίνεται αίτημα στην κλινική

Τα τελευταία χρόνια, στην κλινική μου εμφανίστηκε ένα αίτημα που φέρει τον τίτλο «πρόσωπο φίλτρου Instagram»: υπερβολικά γεμάτα χείλη, πολύ ψηλά ζυγωματικά, στενό σαγόνι, μεγάλα μάτια, αψεγάδιαστο δέρμα. Αυτό το πρόσωπο δεν είναι ανατομικά δυνατό· είναι απλώς μια ψηφιακή παραμόρφωση. Το γεγονός ότι οι ασθενείς ζητούν αυτή την αισθητική στην κλινική γέννησε ακόμη και ένα ιατρικό φαινόμενο: τη «δυσμορφία του Snapchat». Σε αυτή την περίπτωση, ο ασθενής βιώνει ως ψυχολογική δυσφορία τη διαφορά ανάμεσα στο πρόσωπο στον καθρέφτη και στο πρόσωπο που έχει τροποποιηθεί με ψηφιακά φίλτρα.

Ένας καλός γιατρός δεν ικανοποιεί αυτό το αίτημα όπως του παρουσιάζεται. Το να κάνεις ό,τι ζητηθεί με τη φράση «σου ταιριάζει» είναι βραχυπρόθεσμα ένα εμπορικό κέρδος, αλλά μακροπρόθεσμα είναι μια μεταμέλεια τόσο για τον ασθενή όσο και για τον γιατρό. Στην κλινική, απέναντι σε αυτό το αίτημα, θέτω συνήθως ένα ευγενικό αλλά σαφές όριο.

Όχι φίλτρο, αλλά καθοδήγηση

Υπάρχει μια φράση που λέω στους ασθενείς μου σχετικά με αυτό: «Μη ζηλεύετε την εικόνα σας με φίλτρο· γιατί αυτή η εικόνα δεν είναι δική σας». Αυτή η φράση είναι η αρχή αυτής της διαδικασίας. Στη συνέχεια, θέτουμε μαζί έναν ρεαλιστικό στόχο: την πιο ισορροπημένη, πιο ζωντανή και πιο αρμονική εκδοχή του δικού σας προσώπου. Αυτός ο στόχος είναι πραγματικά εφικτός και μπορεί να είναι πιο ικανοποιητικός από το φίλτρο.

Αυτή η προσέγγιση καθοδήγησης αποτελεί ιατρική ευθύνη. Διαφορετικά, ο ασθενής επισκέπτεται κάθε κλινική και προσπαθεί κάθε φορά να πλησιάσει έναν στόχο που απομακρύνεται όλο και περισσότερο. Αυτός ο δρόμος είναι κλινικά αδιέξοδος. Ο καλός γιατρός είναι εκείνος που μπορεί να σταματήσει τον ασθενή του πριν ξεκινήσει αυτόν τον δρόμο.

BDD και ψυχολογική αξιολόγηση

Η Σωματική Δυσμορφική Διαταραχή (BDD) —η αντίληψη ενός ανύπαρκτου ή πολύ μικρού ελαττώματος στο σώμα ως μεγάλου προβλήματος— είναι μια κλινική εικόνα που δεν πρέπει να παραμελείται στις αισθητικές επισκέψεις. Σε ασθενείς που υποψιάζουν BDD, η αισθητική επέμβαση μπορεί να ενισχύσει το πρόβλημα αντί να το λύσει. Ο σωστός δρόμος για αυτούς τους ασθενείς είναι πρώτα η ψυχολογική υποστήριξη και μετά, αν χρειαστεί, ο αισθητικός σχεδιασμός.

Η διάγνωση της BDD δεν είναι φυσικά δουλειά ενός αισθητικού ιατρού· αλλά το να έχει επίγνωση του θέματος και να παραπέμπει τον ύποπτο ασθενή στο κατάλληλο μέρος είναι ευθύνη του καλού γιατρού. Στην κλινική, αφιερώνω χρόνο για μια ιδιαίτερα προσεκτική αρχική αξιολόγηση για τέτοιους ασθενείς.

• Είναι ένα παράπονο που αντιλαμβάνεται το περιβάλλον του ασθενούς ή μόνο ο ίδιος ο ασθενής;
• Πόσο χρόνο αφιερώνει ο ασθενής στο παράπονο; (ώρες την ημέρα;)
• Πόσες επεμβάσεις έκανε και από πόσα μέρη στο παρελθόν;
• Κίνητρο: για τον εαυτό του ή για να το δείξει σε κάποιον άλλον;
• Είναι δυνατόν να τεθεί ρεαλιστικός στόχος;