Από πού προέρχεται ο φόβος;
Σχεδόν όλοι οι ασθενείς που έρχονται στην κλινική μου λένε στην πρώτη τους πρόταση: "Αλλά να είναι πολύ φυσικό, να μην φαίνεται σαν να έχει γίνει επέμβαση". Αυτή η πρόταση δεν είναι μια αθώα προτίμηση· από κάτω κρύβεται ένα σοβαρό κοινωνικό άγχος. Με την πάροδο των ετών, η εικόνα του "υπερβολικού προσώπου" έχει χαραχτεί στο μυαλό της κοινωνίας μέσω των μέσων ενημέρωσης, των κοινωνικών δικτύων και ορισμένων κλινικών παραδειγμάτων. Οι ασθενείς φοβούνται μήπως μοιάσουν σε αυτά τα κακά παραδείγματα. Το να δώσεις όνομα σε αυτόν τον φόβο είναι το πρώτο βήμα της θεραπείας.
Ωστόσο, μια σωστά εκτελεσμένη φυσική αισθητική δεν διαφεύγει της προσοχής του κοινωνικού περιβάλλοντος του ασθενούς· αφήνει μόνο την αίσθηση ότι "κάτι άλλαξε, αλλά τι;". Ο ξάδερφος, ο συνάδελφος, ένας παλιός φίλος· δίνουν στον ασθενή θετικά σχόλια όπως "φαίνεσαι πιο ξεκούραστος", "είσαι πολύ ενεργητικός τελευταία". Αυτές οι προτάσεις είναι το σημάδι της αθόρυβης επιτυχίας της φυσικής αισθητικής.
Η αντίληψη του περιβάλλοντος και η εσωτερική αρμονία του ασθενούς
Ορισμένοι ασθενείς θέλουν να κρατήσουν τις αισθητικές τους αποφάσεις κρυφές από το περιβάλλον τους. Αυτή η προτίμηση είναι απόλυτα κατανοητή. Ωστόσο, στην κλινική μου πρακτική, έχω δει συχνά την κούραση που προκαλεί στον ασθενή η κοινωνική πίεση που δημιουργείται μετά από κρυφές αισθητικές αποφάσεις. Γι' αυτό στην πρώτη εξέταση ρωτάω τον ασθενή: "Παίρνετε αυτή την απόφαση για εσάς ή για κάποιον από το περιβάλλον σας;"
Αυτή η ερώτηση είναι μερικές φορές ενοχλητική· αλλά η απάντησή της μας αποκαλύπτει το πραγματικό κίνητρο. Ο ασθενής που αποφασίζει για τον εαυτό του στέκεται πιο σταθερά απέναντι στα πιθανά σχόλια του περιβάλλοντος. Ο ασθενής που έρχεται με μια προσδοκία από το εξωτερικό, δεν θα μείνει ικανοποιημένος μετά από λίγο καιρό, ακόμα και με την πιο φυσική αισθητική.
Κλινική σημείωση:Ο κριτής του αισθητικού αποτελέσματος δεν είναι το περιβάλλον σας, αλλά η ηρεμία που νιώθετε όταν κοιτάζεστε στον καθρέφτη. Μια εφαρμογή που δεν σας αλλάζει αλλά σας ανακουφίζει, δεν αφήνει ούτως ή άλλως περιθώρια στο περιβάλλον να αναρωτηθεί "μήπως;".
Η εξέταση δεν είναι χειρουργείο· είναι δωμάτιο συζήτησης
Στην κλινική μου ρουτίνα, το πρώτο ραντεβού δεν είναι "ημέρα επέμβασης". Αυτό το ραντεβού είναι αξιολόγηση προθέσεων πριν από την αξιολόγηση της ανατομίας. Ο ασθενής μιλάει, εγώ ακούω· μετά ο ασθενής ακούει, εγώ μιλάω. Μερικές φορές στο τέλος αυτού του ραντεβού δεν προγραμματίζουμε καμία επέμβαση — απλώς σχεδιάζεται ένα πλαίσιο και ο ασθενής επιστρέφει στο σπίτι του για να το σκεφτεί.
Αυτή η προσέγγιση μπορεί να φαίνεται ως μια πρακτική αντίθετη με πολλές κλινικές σήμερα. Αλλά στην αισθητική ιατρική, η μεταμέλεια είναι το αποτέλεσμα βιαστικών αποφάσεων. Ένα filler, ένα botox, ακόμα και ένα peeling· η εφαρμογή τους διαρκεί δευτερόλεπτα, η επίδρασή τους μήνες. Λόγω αυτής της ασυμμετρίας, η ίδια η βραδύτητα είναι μια θεραπεία.
Υπενθύμιση:Το μέρος όπου στο τέλος του πρώτου ραντεβού νιώθετε ότι "αυτός ο γιατρός μπορεί να μου πει όχι", είναι συνήθως το μέρος όπου είστε ασφαλείς.