Mapa poduszek tłuszczowych: Prawdziwa architektura wsparcia twarzy

Objętość twarzy składa się nie tylko ze szkieletu i mięśni, ale także z poduszek tłuszczowych. Ta sekcja przedstawia mapę poduszek tłuszczowych na twarzy i wyjaśnia, która z nich odpowiada za jaką cechę młodej twarzy.

Główne idee w tym rozdziale

Na twarzy znajduje się ponad 15 zidentyfikowanych poduszek tłuszczowych; każda z nich ma swoją własną funkcję.
„Gładkość” młodej twarzy wynika z harmonijnego ułożenia poduszek tłuszczowych.
Z wiekiem niektóre poduszki topnieją, inne się przesuwają — te dwa różne problemy wymagają różnych rozwiązań.

Powierzchowne i głębokie poduszki tłuszczowe

Tkanka tłuszczowa na twarzy składa się z dwóch warstw: powierzchownej (podskórnej) i głębokiej (podSMAS). Tłuszcz powierzchowny zazwyczaj nie jest gładką i ciągłą warstwą, lecz oddzielnymi kompartmentami – oddzielonymi od siebie granicami przegród. Tłuszcz głęboki natomiast znajduje się pod SMAS, bliżej kości i pełni funkcję „wsparcia strukturalnego”.

Kompartmenty środkowej części twarzy

Główne poduszki w środkowej części twarzy to: poduszka tłuszczowa nosowo-wargowa (w bruździe nosowo-wargowej), tłuszcz policzkowy przyśrodkowy, tłuszcz policzkowy środkowy, tłuszcz policzkowy boczny. Ponadto głęboko znajduje się głęboki tłuszcz policzkowy przyśrodkowy (DMCF) – to ta poduszka zapewnia objętość „jabłkowych policzków” młodej twarzy. Przestrzeń Ristowa to mała, głęboka poduszka wokół krawędzi nosa; niewielka ilość wypełniacza umieszczona w tym miejscu daje dramatyczną objętość środkowej części twarzy.

Okolica skroniowa i okolice oczu

Tłuszcz w skroniach (poduszka tłuszczowa skroniowa) to poduszka o wysokim ryzyku zaniku. Kiedy zanika, powstaje wygląd „zapadniętych skroni”, a twarz wygląda na starszą. Wokół oczu znajdują się poduszki podoczodołowe (pod oczami), jarzmowe i SOOF (tłuszcz pod mięśniem okrężnym oka). „Dolina łez” pod oczami powstaje w wyniku ścieńczenia i przemieszczenia tych poduszek.

Dolna część twarzy i podbródek

Chomiki (opadanie podbródka) są w rzeczywistości wynikiem przemieszczenia się powierzchownego tłuszczu w dół wraz z utratą SMAS – gdy to przemieszczenie napotyka na stałe więzadło (więzadło żuchwowe), przed tym punktem tworzy się zagłębienie, a za nim wybrzuszenie. Utrata linii żuchwy jest obrazem tego mechanizmu.

Uwaga kliniczna:Podczas wykonywania wypełnień ważne jest, aby umieszczać je nie w „poduszce”, lecz w „głębokim zakotwiczeniu poduszki”. Powierzchowne iniekcje dają tymczasową poprawę; iniekcje w głębokie punkty zakotwiczenia zapewniają strukturalne wsparcie, które utrzymuje się przez lata.

Poprzedni rozdział

Anatomia twarzy: Podstawowa mapa praktyki estetycznej

Następny rozdział

Szkielet twarzy i starzenie się kości: Niewidzialna erozja