Anatomia twarzy: Podstawowa mapa praktyki estetycznej

Twarz pięciowarstwowa

W nowoczesnej anatomii estetycznej twarz dzieli się na pięć warstw: (1) skóra; (2) powierzchowne poduszki tłuszczowe (tłuszcz podskórny); (3) SMAS (Superficial Musculoaponeurotic System — mięśnie mimiczne i pokrywająca je warstwa włóknista); (4) głębokie poduszki tłuszczowe; (5) szkielet kostny wraz z okostną. Każda warstwa starzeje się w swoim własnym tempie.

Głębokie poduszki tłuszczowe (np. głęboki tłuszcz przyśrodkowy policzka, przestrzeń Ristowa), choć ukryte w młodej twarzy, z wiekiem przesuwają się lub zanikają — są głównym źródłem wyglądu opróżnienia środkowej części twarzy. Tłuszcz powierzchowny topi się wolniej, ale ma tendencję do "opadania", pogłębiając bruzdę nosowo-wargową.

SMAS: wewnętrzny system podtrzymujący twarz

Warstwa SMAS to włóknista sieć leżąca pod skórą, pokrywająca mięśnie twarzy i łącząca je z kością za pomocą więzadeł. Rozluźnienie lub przesunięcie tego systemu jest jednym z najważniejszych zewnętrznych wskaźników starzenia się — z wiekiem twarz "spływa" w dół. HIFU, RF, chirurgiczny lifting twarzy (facelift) to zabiegi, które ingerują w tę warstwę.

Mapa naczyniowo-nerwowa

Twarz jest unaczyniona przez dwie główne tętnice: tętnicę twarzową, będącą gałęzią tętnicy szyjnej zewnętrznej, oraz tętnicę oczną, będącą gałęzią tętnicy szyjnej wewnętrznej. Anastomoza (punkt połączenia) tych dwóch systemów znajduje się w okolicy gładzizny — niewłaściwe wypełnienie gładzizny może spowodować cofnięcie się do tętnic zaopatrujących oko i doprowadzić do ślepoty. Dlatego anatomia gładzizny jest wiedzą, którą każdy lekarz medycyny estetycznej powinien znać na pamięć.

Nerwowo, siódmy nerw czaszkowy (nerw twarzowy) unerwia wszystkie mięśnie mimiczne. Przebiega powierzchownie w miejscach blisko kanału Stensena przed policzkiem — w tych punktach, jeśli ustawienie głębokości jest nieprawidłowe, istnieje ryzyko tymczasowego paraliżu twarzy.